.. yahut yaygin bilinen isimleriyle Don Camillo ve Peppone, Italyan mizah yazari Giovanni Guareschi'nin meshur ettigi, sag-sol mu dersin, gerici-ilerici mi dersin, inanmis-ateist mi dersin, iste o evrensel cekismeyi her Allah'in gunu tum hucrelerinde yasayan bir Yin-Yang nevidir. Guareschi bu mucadeleyi koy hayatindan karelerin konu edildigi kisa oykulerle yansitir.
II. Dunya Savasi'ndan sonra Italya'da kucuk bir koyde gecen maceralarinda kahramanlarimiz birbirinin hem can dusmanidir, hem de yasam enerjisi. Her konuda zitlasan ikiliyi birlestiren nadir konular, komsu koy Toricella'ya duyduklari nefret ve bestekar Verdi'ye duyduklari hayranliktir.
Peppone koyun kizil belediye baskanidir. Fakirleri kollar, zenginlerin somurusuyle mucadele eder. Bas dusmani, halkin saf duygularini somuren kilisedir (Karisi dahi somurulenler arasindadir) . Belediye baskanlarina ozgu inadi muazzamdir. Bir gun Don Camillo ile birlikte (hafif de olsa) bir olum tehlikesi atlatirlar. Aralarinda soyle bir konusma gecer:
D C: Postunu kurtardigin icin Tanri'ya sukretmen gerek. Bu iyi talihi ona borclusun.
P: Cok dogru... Ama o senin de postunu kurtardi. Bu da bizi odestirecek kadar buyuk bir talihsizlik.
Don Camillo da kimsesizleri kollar. Bas dusmani halkin saf duygularini somuren komunistlerdir. Kucuk yerlesim birimlerinin dini onderlerine ozgu cingozlukten nasibini fazlasiyla almistir. Caresiz kaldigi tek an Isa'yla konustugu zamandir, ona laf yetistiremez. Oykulerin en ozgun yani belki de Don Camillo ile carmihtaki Isa arasinda gecen sohbetlerdir.
Bir gun Peppone isleri bozuldugunda, (ilerde geri donmek uzere) koyden ayrilinca Don Camillo elindeki gazeteyi carmiha gerili Isa'ya sallar:
D C: Efendimiz, bakin, Tanri'nin varligini dogruluyor bu!
Isa: Bana mi soyluyorsun?
Bir gun de Toricella koyunun futbol macli meydan okumasina mazur kalirlar, ancak koyu kizillarin mi dincilerin mi temsil edecegi kavga konusu olur. Uzun etmeyelim, koyun temsil hakki Dinamo'ya kalir. Don Camillo mac oncesi carmihta gerili Isa'nin huzuruna cikar:
D C: Efendimiz, yarinki macta yenilmesinler, ne olur. Onlar icin istemiyorum bunu; kazanmayi haketmediler cunku, ama benim hatirim icin yenilmesinler. Yok, onlarin yenilgisine sevindirerek gunah isletmek niyetindeyseniz beni, o baska.
Isa: Don Camillo, ne ilgim var sporla benim?
Guareschi'nin en buyuk zevki Don Camillo ile Peppone'yi kacinilmaz bicimde karsi karsiya getirecek durumlari kurgulamaktir. Bir oykude gezgin bir ressam Don Camillo'nun istegiyle kilise icin bir Meryem Ana resmi yapar. Ancak eserini tamamlanmadan kimseye gostermek istemez. Bitince bakarlar ki ressamin Meryem Ana icin ilham aldigi surat koyun en guzel kizi ve disi komunistlerin basi Celestina'nin suratidir. Komunist Meryem Ana resmi bir yandan herkesi buyulerken, azili dusmanlari yine birbirine dusurecektir.
Yazarligin belki de en keyifli yani meselelere yukardan bakabilmek, Isa gibi. Isa bir gun Peppone'ye cekic firlatan Don Camillo'yu elestirince rahip kendini savunmak icin Peppone'nin de ona cekic firlattigini soyler, odestik der. Isa'nin yaklasimi her zamanki gibi arzu edilenden farklidir: Bir aptallik bir aptalik daha iki aptallik eder!
SerkanT
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder